candida Na północ od 70° szerokości geograficznej
północnej ziemia odmarza latem jedynie
na powierzchni. Na zamarzniętej glebie
nie może rosnąć las. Tu zaczyna się
Arktyka. Ziemia pokryta jest grubym dywanem
z porostów, gdzieniegdzie widać
płożące się karłowate krzewy. Wzdłuż potoków
rośnie gęsto wierzba karłowata,
bardziej na południe wznoszą się pierwsze
brzozy. Taką roślinność i charakterystyczny
krajobraz określa się fińskim słowem
tundra, co oznacza bezleśną równinę.
W krótkich miesiącach letnich zależnie
od szerokości geograficznej - pod nie
zachodzącym słońcem intensywnie rozwija
się miejscowy świat roślin i zwierząt.
Liczba gatunków jest wprawdzie niewielka,
ale liczebność osobników może być
bardzo wysoka. Dotyczy to także świata
ptaków z charakterystycznymi gatunkami,
takimi jak śnieguła, poświerka, świergotek
rdzawogardlisty i rzepołuch. Masowo występujące
w niektórych latach lemingi stanowią
pożywienie dla drapieżników tundry,
przede wszystkim dla majestatycznej
sowy śnieżnej. Po lecie następuje w tundrze
łagodna, kolorowa jesień, aż do wtargnięcia
zimnej i długiej nocy polarnej. Wiele
ptaków ucieka przed nią na południe.
prawo budowlane