Przed wiekami w Europie bezle¶ne by³y
tylko torfowiska niskie i wysokie, tarasy
zalewowe i doliny rzek, ¶ciany skalne,
wysokie góry i wybrze¿a morskie. Wszystkie
te ¶rodowiska, jak wyspy wy³aniaj±ce
siê z morza lasu, mia³y swój ptasi
¶wiat. Najmniej gatunków wystêpowa³o
na torfowiskach wysokich, poniewa¿ tu
gruba warstwa torfu znajduj±ca siê pod
poduszk± mchów torfowców broni³a
dostêpu do wody. Dlatego ro¶liny bagienne
skazane s± wy³±cznie na opady
deszczu, zawieraj±ce niewiele soli mineralnych.
Tylko py³ dostarcza³ niewielkich
ilo¶ci zwi±zków mineralnych. W efekcie
torfowiska wysokie porasta bardzo uboga
ro¶linno¶æ. Na tej skromnej bazie rozwinê³a
siê odpowiednio skromna piramida
¿ycia: ma³o owadów, a wiêc i ma³o
ptaków. Zamieszkuj± tu ¶wiergotek ³±kowy
i cietrzew, zagl±daj± przypadkowi
przybysze z wilgotniejszych biotopów.
Zupe³nie inaczej wygl±da sytuacja na
torfowiskach niskich, na przyk³ad na terenach
zalewanych przez rzeki i morza,
przy uj¶ciach rzek lub na zarastaj±cych
rozlewiskach. Tu wszystko wystêpuje
w obfito¶ci i przyczynia siê do rozwoju ¿ycia: ¶wiat³o, powietrze, woda
i rozpuszczone w wodzie niezbêdne sole
mineralne. Rozrasta siê wiêc nieprzenikniony
pas trzcin i oczeretów, rozpo¶cieraj±
siê kêpy turzyc, kwitn± ró¿norodne
w formie i barwie kwiaty, ¿yj± tu najró¿niejsze
owady i wiele, wiele ptaków.