Ptaki mają najbardziej wydajne płuca
w królestwie zwierząt. Gdy oddychają,
powietrze nie jest wdychane - jak u ludzi
- do pęcherzyków płucnych, gdzie miesza
się ze starym, zużytym powietrzem,
lecz dostaje się przez płuca do worków
powietrznych. Przy wydechu przechodzi
po raz drugi przez płuca i ponownie
oddaje tlen. Dzięki temu ptakom w czasie
lotu nigdy nie brakuje tchu i wiele
z nich może sobie pozwolić na śpiew
w locie. Organizm ptaka - porównywalny
do wysoko wydajnego silnika - funkcjonuje
w temperaturze podobnej jak u ssaków.
U niektórych gatunków temperatura
ciała wynosi 44°C (dla człowieka śmiertelna).
U ptaków nie dzieje się to kosztem
długości życia. Małe ptaki, które
w klatce żyją do 15 lat, na wolności
żyją kilka lat. Wielkie sępy, Matuzalemy
wśród ptaków, pod opieką człowieka żyją
prawie 100 lat. Orły i sępy żyjąc na
wolności mogą osiągać wiek do 40 lat.
Wysoką temperaturę ciała ptaki
utrzymują dzięki upierzeniu. Mogą one,
zależnie od potrzeby, napuszyć pióra,
ułożyć je ciasno lub tak nastroszyć, że
wiatr chłodzi im skórę. Wiele ptaków
regularnie natłuszcza lub pudruje pióra,
co sprawia, że w czasie deszczu woda
spływa po nich kroplami, a po nurkowaniu
ptak pozostaje suchy. Pióra wykluczają
jednak istnienie gruczołów potowych.
Dlatego ptaki nie pocą się
w upały, lecz zieją z otwartymi dziobami.
Grube warstwy tłuszczu byłyby zbyt
dużym obciążeniem przy lataniu, więc
niewiele ptaków gromadzi zapasy tłuszczu
w swoich organizmach.